STICHTING ORANJEWOUD HISTORIE

Interview met Henk Evers

– Door Hil Leffering –

Henk Evers was kleinzoon van tuinman en bloemist Evers, die met zijn gezin op de Koningin Julianaweg 48 woonde, waar ook de tuinderij met kassen was gevestigd.

Atleet Henk Evers

Geboren in 1939 

Henk Evers is landmeter geworden bij ingenieursbureau Oranjewoud en…. werd een succesvol sporter!
Toen Henk tijdens zijn werk eens over een sloot sprong en een boer dat zag, kon deze laatste zijn ogen niet geloven: de sloot was 7 meter breed.

Henk kon als Nederlands Kampioen hink-stap-sprong dik over de 15 meter springen, dus was die sloot  “mar bernespul”. Een atletiekbaan bestond in zijn tienerjaren nog niet. Trainingsfaciliteiten waren er amper.

Henk trainde onder leiding van Joop Bleeker. Dit gebeurde op het bijveld van sportclub Heerenveen achter de oosttribune van het toenmalige sportpark aan de Thialfweg tegenover het ziekenhuis in Heerenveen.

Omdat Henk zeer succesvol was, werd er voor hem een nieuwe springbak aangelegd. Echter zonder hierover met hem in contact te zijn geweest. De bedoeling was goed, maar…. in de aanloop naar de springbak werden veel te dikke sintels geplaatst. Hierdoor liep Henk tijdens de trainingen altijd naast de baan, in het gras, alvorens zijn sprong te oefenen.

Uit die tijd, we spreken over de jaren ’50, heeft Henk nog een bijzondere herinnering.

Thuis in Oranjewoud hadden ze een hond die eigenlijk veel te dik was. Vandaar dat werd besloten de hond mee te nemen tijdens een training op het sportpark. Samen met zijn vriend Sjoerd, boer uit Rottum, was ik aan het speerwerpen. De hond rook iets en verdween. Op het moment waarop de speer werd geworpen, kwam de hond tevoorschijn. Helaas gespiesd.
We waren er helemaal kapot van. Snel zijn we naar veearts Schukken gegaan. Die constateerde dat alleen het spek was geraakt. De hond werd verzorgd en meegenomen naar Oranjewoud. Daar werd hij in de kas gelegd. De volgende ochtend durfde ik niet te kijken hoe het met de hond was. Ik vreesde alsnog het ergste. Toen mijn vader de kas opende, kwam de hond rennend naar buiten en sprong in huis gelijk bij mijn moeder in bed. Eind goed al goed.

Henk Evers met het fotoboek uit zijn sportieve verleden.

In 1955 werd atletiekvereniging AV’55 opgericht, mede op initiatief van Joop Bleeker. Henk was een van de eerste leden. Aanvankelijk beoefende hij meerdere onderdelen. Tijdens zijn militaire diensttijd bij de commando’s ontdekte hij zijn talent voor het hink-stap-springen, wat hem later meerdere nationale titels opleverde.
Tussen 1961 en 1968 behaalde Henk zes Nederlandse titels en verbeterde tweemaal het Nederlands record hink-stap-springen, met een beste prestatie van 15,64 meter in 1963. Een prestatie die tot 1974 stand hield.
Helaas, geblesseerd tijdens een wedstrijd in Gent, moest Henk zijn ambities voor de Olympische Spelen in Tokio (1964) opgeven.

Naast zijn individuele prestaties was Henk ook succesvol in teamverband. Met het estafetteteam van GVAV-Rapiditas uit Groningen behaalde hij twee nationale titels op de 4×400 meter estafette. Het record uit 1967 (3.16,9)  hield ruim 14 jaar stand.
Henk heeft deelgenomen aan 25 internationale wedstrijden
Na zijn actieve sportcarrière keerde Henk Evers terug naar AV’55 en bleef hij betrokken bij de vereniging.

I N  M E M O R I A M

Henk Evers gaf atletiek in Friesland in de jaren ’60 kleur

Oud-atletiekkampioen Henk Evers uit Heerenveen is 28 januari op 86-jarige leeftijd overleden. Hij gaf de kleine Friese atletiekprovincie in de jaren zestig kleur door maar liefst zes keer de Nederlandse titel hink-stap-sprong te behalen.

Het talent van de destijds in Oranjewoud woonachtige Evers werd ontdekt tijdens militaire dienst waar hij bij de commando’s zat. Met een afstand van 13.60 meter werd de oud-voetballer van vv Heerenveen militair kampioen.

Hij was inmiddels lid van AV’55, de voorloper van de huidige AV Heerenveen. In 1961 kwam hij op zijn favoriete onderdeel tot een afstand van 13.83 en werd in de Nederlandse ploeg opgenomen. Dat was de aanzet van een schitterende carrière. In de jaren zestig won hij liefst zes keer de Nederlandse titel op de hink-stap-sprong. In 1963 lukte het hem eindelijk om het stokoude nationale record van Wim Peters, 15.48 uit 1927, aan te scherpen tot eerst 15.61 en later 15.64 in Innsbruck. In dat jaar werd hij door de Koninklijke Nederlandse Atletiekunie (KNAU) benoemd tot atleet van het jaar. Zwolle- naar Peters was overigens jaren lang trainer van de bijna twee meter lange bebrilde Fries.

Met de 15.64 kwam voor Evers ook de limiet van 15.80 voor de Olympische Spelen in Tokio (1964) in zicht. Evers werd opgenomen in de voorselectie, maar de droom werd voor hem een nachtmerrie. Tijdens zijn eerste wedstrijd van dat seizoen liep hij in Gent een ernstige enkelblessure op en ging er een streep door zijn aspiraties.

De olympische droom van Evers
werd uiteindelijk een nachtmerrie

Naast sprongkracht was snelheid een grote kracht van de atleet, die lang werkzaam was als landmeter bij Ingenieursbureau Oranjewoud. Het Groningse GVAV, waar hij een aantal jaren lid van was omdat daar wel een echte atletiekbaan lag, profiteerde van die snelheid en won met Evers nationaal diverse estafettetitels.

In 1969 nam hij, inmiddels weer terug bij AV’55, voor de laatste keer deel aan de NK. In het Groninger Stadspark werd het een vierde plek met 14.52. Bij de Heerenveense club staan nog twee clubrecords op zijn naam, het verspringen (7.28) en hink-stap-sprong (15.64).

 

Bron: LC

Ook uw herinneringen delen?

Graag! Uw bijdrage is zeer welkom. Neem contact met ons op.