Koningin Julianaweg 17

Piet kon ons niets vertellen over de gaarkeuken van 1944. Hij zei: ”Er werd immers nooit over de oorlog gesproken…  We moeten opbouwen, geen gezeur…” Wat hij wel vertelde was dat Jongegedijk, de fietsenmaker, het pand gekocht had van Smit. Smit was toen vrachtrijder en die bracht o.a. op bestelde goederen die aankwamen op het Gemeenteplein naar Boersma op de Altenalaan.

Piet zijn vader kocht het pand van een ‘strykjild skriuwer’ die er voor 12.000 gulden aan was blijven hangen. Al gauw bleek het meer waard. Piet zijn vader werd geboren in 1908. In 1932 is hij begonnen. Omdat er niet veel werk was in die tijd ging zijn vader een paar jaar werken in Enkhuizen. Hij bouwde ook nog zijn eigen huis aan de Altenalaan nr. 9.

Piet is geboren in 1949. Zijn vader kocht een pand op de verlengde Dracht, want het werd te druk in de winkel in Oranjewoud. Er waren natuurlijk nog geen bouwmarkten. Op de Verlengde Dracht kwam dus een nieuwe verfwinkel.

Immy, de vrouw van Popke  deed de winkel en Popke bleef gewoon werken bij zijn vader. Maar op een gegeven moment werd het zo druk dat Immy de winkel niet alleen meer kon bestieren. Dus Popke stopte bij zijn vader en toen moest Piet de zaak overnemen. Piet was nog maar achttien en voor de wet nog niet volwassen. Er moest speciale toestemming gevraagd worden, zodat hij zelf een handtekening ergens onder mocht zetten. 

Piet was in Deventer pas goedgekeurd voor Militaire dienst, maar omdat hij nu kostwinner was kreeg hij daar ontheffing voor. Maar… hij moest nog wel bij de BB, de Burger Bescherming. Hij ging in die tijd ook nog naar de ondernemerscursus in Groningen. Drie jaar lang een middag/avond in de week. De les begon al om 16.00 uur. Ondertussen kreeg hij zo nu en dan ook een oproep van de BB. Daar had Piet helemaal geen tijd voor. Dus die papieren belanden in de kachel.

Tot op een ochtend twee politieagenten de zaak binnenstapten en zeiden: “Dhr. Boersma?”. “Ja” zei Piet. Ze sommeerden hem om dit keer wel naar de bijeenkomst van de BB te gaan. Als hij daar deze keer niet zou verschijnen, zouden de agenten de volgende dag terugkomen om hem op te halen. Dus Piet ging en zei: ”Luister jongens, hoe moet ik dit allemaal doen, ik heb een winkel, een schildersbedrijf en doe een cursus…“. Hij heeft vervolgens geen enkele oproep meer gehad.

Samen met Annemieke ging hij, toen de studie afgerond was, naar Utrecht om zijn behaalde diploma op te halen. Ze werden op alfabetische volgorde van de namen van de cursisten uitgedeeld. De B was allang voorbij, maar Piet was nog steeds niet naar voren geroepen. Wat bleek: Hij kreeg geen diploma, want hij was al patroon, en dat stond gelijk aan dit diploma.

In die tijd moest je wel voor alles, elk onderdeel, een diploma of certificaat behaald hebben. Zo ook voor behang plakken. Piet deed dat zijn hele leven al, maar bezat niet dit specifieke diploma. Iemand (we noemen geen namen) wist dit, heeft dit gemeld en toen werd Piet daarvoor op de vingers getikt. Dus moest hij naar Den Haag. Hij vertelde daar aan de commissie dat hij al van jongs af aan behang plakte. Om te bewijzen dat hij het kon, moest hij twee banen plakken. Ja en toen waren ze natuurlijk meteen overtuigd en was “Het probleem” opgelost!