We zitten in de rentenierswoning te Rottum. Sies Siebenga, zijn echtgenote Nienke en ik praten en drinken een kop thee terwijl de septemberwind rondom het huis waait, met stevige regenbuien.

Sies en Nienke Siebenga hebben op Donglust geboerd in de periode tussen 1978 en 2008. Deze boerderij aan de Koningin Julianaweg in Oranjewoud is onder een verscheidenheid van generaties als veehouderij in bedrijf geweest. Bouke en Aaltje van Keimpema-Krikke, Joop en Henny Siebenga-Keimpema en tot slot Sies en Nienke Siebenga-Pen hebben als pachtboer van de familie Bieruma Oosting en later De Beaufort gewerkt aan vee en land. Nu staat de boerderij al een paar jaar met een hek er omheen leeg en in verval.

Opmerking redactie: In de periode na het interview is de boerderij aan de Koningin Julianaweg 94 gekocht door de fam. B. Dijksma en geheel gerenoveerd tot een schitterende woonboerderij. Tevens zijn de belendende percelen ook door deze familie gekocht van de erfgenamen van de fam. Beaufort.

Sies is in 1946 op Donglust geboren, een jaar na de Tweede Wereld Oorlog. Zijn lagere schooltijd heeft hij op de nabij gelegen Albertine Agnesschool doorgebracht. Meester Brandsma was in die tijd het Hoofd der School. Sies heeft heel wat te vertellen over de feesten in het dorp en op school, zoals de Oranjefeesten (Koninginnedagen) bij Tjaarda met allemaal spellen en het Sinterklaasfeest bij Oord waar o.a. naast het uitdelen van cadeautjes  films werden vertoond. Vooraf mochten de kinderen hun verlanglijstje afgeven bij de timmerman Brouwer. Ook werd jaarlijks het kerstfeest van de zondagschool gevierd.

Daarnaast vond Sies, als kind, het Sint Maarten feest in Oranjewoud een hele belevenis. Veel oud Oranjewoudsters zullen zich dit nog wel herinneren. De schoolkinderen maakten destijds thuis of op school een lampion met een kaarsje erin. En op 11 november gingen ze in optocht door het dorp. Net als nu werd er door de kinderen aangebeld bij de huizen en werden er Sint Maarten liedjes gezongen. Die liedjes gingen over het verhaal van Martinus (hij leefde van 316 – 397 ) en wat hij toen deed was het geven aan anderen. Martinus was soldaat in het Romeinse leger en kwam op een dag op het paard terug uit het veld. Voor de stad bij de poort zag hij een arme man op de grond zitten, die daar in de kou bijna zonder kleren zat. Martinus sloeg met zijn zwaard zijn mantel in tweeën en gaf het ene stuk aan die man. Die nacht droomde hij nog over wat er gebeurd was en het bracht later verandering in zijn leven. Hij eindigde als bisschop van Tours.

In de 50er jaren ging Sies te Sint Maarten lopen. Thuis had hij sprookjesboekjes verknipt en met de plaatjes werd een prachtige lampion in elkaar gezet. De kinderen konden een prijs winnen voor het mooiste lampion en hij wilde die prijs graag winnen. Voordat de optocht begon kwam de jury langs om de lampions te keuren. Er deden toen 18 kinderen mee en er waren 17 prijzen. Jammer genoeg kreeg Sies geen prijs en dat doet nog steeds een beetje zeer. Er was toen een jongen bij die de eerste prijs kreeg met een lampion die de Spoetnik moest voorstellen. Sybren Schouwstra was die jongen. Die Spoetnik was vernoemd naar de eerste satelliet, die in een baan om de aarde werd gebracht door de Russen. Spoetnik 1 ging in 1957 de lucht in,  vervolgens Spoetnik 2 met hondje Laika in 1957.

In 1958 werd Explorer 1 van de Amerikanen en Spoetnik 3 van de Russen gelanceerd. Allemaal met meetinstrumenten. Maar deze lampion dus, die leek op  het model van de Spoetnik die won de eerste prijs. Firma Achterhuis op het Heerenveen was een speelgoedwinkel en leverde de cadeautjes. In het jaar dat de Spoetnik gewonnen had, melden jongens aan meester Brandsma dat dezelfde lampion een jaar eerder bij de groep kinderen aan de andere kant van de Adema’s wijk ook de 1^e prijs gewonnen had. Toen liep Ype Jelsma met deze geweldige lampion. Het was dus een vermaarde lampion en Sies heeft dit nooit vergeten. Deze Spoetnik is bij de kinderen van toen een stukje Woudster geschiedenis geworden.

Het dorp was met het Sint Maarten lopen in twee gedeelten verdeeld. Er gingen dus 2 groepen kinderen met lampions langs de deuren en ze kwamen niet in elkanders gedeelte. De grens was de Adema’s wijk met de witte brug. Achter de grote bomen bevond zich de boerderij Meerzicht (nu staan daar zes huizen) en op die plek op de hoek van de Koningin Julianaweg en de Prins Bernhardweg verzamelden zich Sies en zijn vriendjes. Het was dan al een beetje donker. Het eerste adres waar aangebeld werd was de Prinsenhoeve om te zingen bij boer Wybe Hoekstra, die dan met de hele familie naar buiten kwam. Daarna ging de hele stoet naar het “Koöperaasjesintrum” (huize Oranjewoud). Daar waren de mensen net op jacht geweest en wachten de kinderen op. Ze kregen dan een stuk koek van meneer Roemers, hij was daar de butler. Bij Bieruma Oosting (huize Oranjestein) stonden Lolke de Vries en juffrouw Oosting op het bordes en kregen de kinderen daar ook koek van de dienstmeiden. Daarna ging de route door Brongerga en dat was een heel stuk lopen. Daarbij werden ook wel door ouderen fietsen ingezet en kon je mooi achterop zitten. Langs Tjaarda ging de tocht naar Klein Jagtlust, in die tijd een particulier bejaardenhuis. De directrice met personeel stond op het bordes en daar werden de kinderen ook getrakteerd op wat lekkers.

Onderweg hadden de kinderen bij bakker Jonkers een echte taaipop gekregen en die was volgens Sies ook erg taai. De tocht werd afgesloten in de grote zaal van Tjaarda, daar stond de chocolademelk met wat lekkers erbij klaar. Tot slot vond de prijsuitreiking plaats van de mooiste lampions. Sies vond de Sint Maarten tocht iets om elk jaar naar uit te zien.

Een kleine 50 jaar eerder boerde de pake van Sies, pake Bouke van Keimpena, op Donglust. Hij kwam van Workum en was niet bekend met Sint Maarten. Hij keek in 1925 vreemd op toen in november op het begin van de avond allemaal kinderen met lampjes het erf opkwamen. “Wat moeten jullie bij mij op het erf” schreeuwde de boer, “Opdonderen jullie”. De kinderen die afdropen zongen: “Hier woont een gierige boer, die geeft niets voor Sint Maarten”. Een bijzonder familie verhaal.

Uiteindelijk is het goed gekomen  want Henny de dochter van Van Keimpena, trouwde later met Joop Siebenga en dat zijn de ouders van Sies. En die heeft zoals jullie in dit stukje kunnen lezen het Sint Maarten feest alle eer aangedaan.

PS: Sies Siebenga is vernoemd naar zijn andere pake, Sies Siebenga. Die pake is een broer van mijn beppe Jantsje Siebenga en ook een broer van Lútsen Siebenga die was boer op Semper Virens. Dat is allemaal meer dan 100 jaar geleden.

Inge van der Ploeg

(door Jacob Drost overgenomen uit het fries met hier en daar enkele aanvullingen)